To doskonale pasuje jako przewrotne motto do obecnej, oczywiście słusznej, wrzawy nad decyzją o podniesieniu podatku VAT. W związku z tym mam nawet podejrzenia, że obecny prezydent został oszukany przez swoich doradców i ekspertów w momencie walki o fotel, jakoby sytuacja w państwie była lepsza niż w rzeczywistości. Walka o głosy była tak głośna i zajmująca, że bezgłośnie przemknęła przez media [jeżeli w ogóle, gdyż ze względu na kampanię wyborczą nie było na to chyba miejsca w ramówce, inaczej np. niż rok wcześniej, gdy nie było wyborów i puszczali to info wszędzie] informacja o tym, że Dzień Wolności Podatkowej wypada w tym roku dopiero 23 czerwca. Dopiero, gdyż w 2009 roku ten dzień to był 14 czerwca, co oznacza, że jest to choroba postępująca, a lekarstwa socjalliberalne ekipy PO nie skutkują, a wręcz szkodzą naszemu obywatelskiemu organizmowi. No, chyba, że dążą do zrównania dnia z nocą, równowagi jing-jang, ulicznej wymiany fifty-fifty, czyli podziału prostego i „sprawiedliwego”: pół dla obywatela, pół dla państwa, co okaże się w przyszłym roku ogłoszeniem dnia wolności podatkowej np. 1 lipca.
    Rząd martwi się teraz uzasadnieniem podwyżki VAT i wytłumaczeniem potrzeby tego wszystkim, którzy odczują skutki tej podwyżki na sobie, nikt jednak [wciąż!] nie zaprząta sobie głowy uzasadnieniem samej instytucji grabieży, czyli jak haracz od ludzkiej aktywności staje się obywatelskim obowiązkiem. Gdyby podatki rozpatrywać w kwestii moralnej, to nieco dziwnie, ale w katolickim pojęciu moralności podatki są w porządku, jeżeli należy zabrać jednym, by podzielić między innych lub rozświetlić chwałę władzy. W jakimś objaśnieniu katechizmu czytałem o VII przykazaniu, że to nie podatki są kradzieżą, a ich niepłacenie! [w tym momencie uczyniłem pełny obrót oczami jak na kreskówkach] Ja wolałbym przekierować ten temat w stronę „moralności stosowanej”, co dobrze odda przykład niejedzenia mięsa. Jeżeli ktoś odrzuca mięso jako nieetyczny akt będący efektem zabicia innego żywego stworzenia, nie jest to kwestionowane, choć z drugiej strony znęcanie się nad zwierzętami [domowymi, choć nie tylko, głośna była np. sprawa zabicia niedźwiadka przez turystów, być może w obronie własnej] jest karalne. Etyczne jest przemysłowe zabijanie zwierząt w sposób jak najmniej dla nich bolesny i stresujący. Zdaję sobie sprawę, że gdyby sami zjadacze mieli zabijać zwierzęta, by je oprawić i potem zjeść ze smakiem, to spożycie mięsa spadłoby drastycznie, ponieważ istnieją jednak pośrednicy i bezosobowy przemysł to kiełbasa nic wspólnego ze śmiercią nie ma. [Co łączy przemysł mięsny i grabieżczą politykę podatkową? Tzw. "wyższy pożytek".] Podobnie jest z podatkami i doskonale zakamuflowanym systemem ich pobierania. W sytuacji gdy nie płacimy ich bezpośrednio, gdy nigdy nie mieliśmy w ręku nieopodatkowanej wypłaty czy produktu ze sklepu nie obciążonego fiskalnie nie zdajemy sobie sprawy z tego ile i na co nam się zabiera. Gdybyśmy bowiem musieli oddać państwu niemal 50% [jak pokazały wyliczenia Centrum Adama Smitha] swoich dochodów, to po pierwsze nie chcielibyśmy tego oddać [a w takiej części na pewno], po drugie żądalibyśmy racjonalnego uzasadnienia tego haraczu, a po trzecie chcielibyśmy mieć kontrolę nad wydatkami, czyli na co idą nasze pieniądze. Gdybyśmy mogli podejmować takie decyzje, to w sposób naturalny zniknęłoby wiele nieprzydatnych instytucji lub inwestycji państwowych, jak na przykład finansowanie partii politycznych i ciał przedstawicielskich czy rozbudowanego aparatu biurokratycznego i wojskowo-policyjnego. Pytanie „Co w zamian?” jest wg mnie bez sensu, każdy jest za racjonalną kontrolą wydatków przy działającym instynkcie samozachowawczym, zaś obecny system, który ściąga z nas podatki setkami metod i wydatkuje je w nieracjonalny, tajemniczy, bezosobowy i niekontrolowany sposób, jest po prostu zły. Jesteśmy sponsorami strategicznymi przymusowego stowarzyszenia obywateli, jakim jest państwo. Być może dla wieszczy nowej państwowej religii przymus w ogóle jest dobry, pożądany i etycznie umotywowany, ale dla mnie nie.
[przypominam: „Kradzież” wg Słownika Języka Polskiego PWN to „potajemne zabranie cudzej własności”]